Met zijn 17 jaar is hij nog een eerstejaars A-speler maar toch maakt hij de laatste wedstrijden aardig wat speelminuten bij vierdeklasser NBSVV. Zaterdag in de eerste van de twee wedstrijden van de nacompetitie tegen Vierpolders, met als inzet een plaats in de 3e klasse, had zijn trainer Hans de Heer hem in de basis gezet en dat was echt niet omdat Brent de Haan geschorst was. Jannick Groen speelt namelijk de laatste weken altijd.
Tegen Vierpolders was de lepe spits Jesper Lakerveld zijn directe tegenstander en die hebben we de hele wedstrijd niet gevaarlijk zien worden. ‘Je hebt maar één taak en dat is die spits uitschakelen’. Dat moet Hans de Heer zijn jong voorstoppertje voor de wedstrijd hebben meegegeven. Jannick voerde die opdracht vlekkeloos uit. Waar Jesper Lakerveld liep, was Jannick Groen. Op nog geen meter afstand. Of Jesper nou diep stond, zich liet zakken of uitweek naar rechts of naar links; Jannick volgde hem als een schaduw. En als Jesper aangespeeld werd, stak Jannick er een been tussen. In de eerste helft was Vierpolders voetballend veel en veel beter dan de thuisploeg, maar Jesper Lakerveld lag aan banden, ook toen NBSVV overspeeld leek te worden.
Het lijkt me fijn om zo’n ventje in je ploeg te hebben. Hij voert uit wat de trainer hem opdraagt en doet dat zonder morren. Als Hans de Heer tegen hem zou zeggen dat zijn auto gewassen moet worden, loopt Jannick met emmer en spons meteen naar de parkeerplaats aan de Wilhelminastraat, volgens mij. Ik ken heel wat jonge voetballertjes en bijna allemaal willen ze leuke acties maken en het liefst van al een bal in de kruising jassen. Jannick kiest ervoor om verdediger te zijn en zijn mannetje uit te schakelen. Hij doet dat kalm. Stoïcijns. Hij begaat niet of nauwelijks overtredingen. En hij laat zich niet verleiden tot domme dingen als Jesper alle registers opentrekt en zich opzichtig laat vallen wanneer Jannick hem op zijn huid zit doch hem niet beroert.
Opbouwend valt er overigens nog wel wat te verbeteren, maar dat is niet erg. Jannick weet dat ook wel en levert net zo lief de bal in bij ploeggenoten die daarin sterker zijn. Hij is de perfecte mandekker. Maar ik zou geen witte schoentjes aantrekken als ik hem was. Dat past namelijk niet bij de rol die hij vervult.
Zeventien jaar! En Jannick voetbalt als een ervaren rot, een speler die al vele jaren meeloopt. In Nieuw-Beijerland hebben ze een pareltje in huis, een jongen die zich helemaal wegcijfert in het belang van het elftal en de angel uit de vijandelijke aanval haalt. Tegen Jesper Lakerveld was hij 90 minuten lang de overwinnaar en zijn ploeg trok ook aan het langste eind, ondanks die povere eerste helft.
De ommekeer in de wedstrijd was de gelijkmaker van Niels Jacobs die met links een vrije trap over de muur en in de bovenhoek schilderde. Dat was vlak voor rust. Tot op dat moment was Vierpolders oppermachtig maar daar kwam met de goal van Niels abrupt een einde aan. In de tweede helft gooide de thuisploeg er nog een schepje bovenop. Ze bleven rennen, de mannen van Hans de Heer. Conditioneel zit het wel snor bij Jannick en zijn ploeggenoten. Vijf minuten voor tijd schoot Marnik Briegoos de 2-1 binnen. Jannick had het toen al rustig, want Jesper Lakerveld speelde meer teruggetrokken en dat had weer alles te maken met de tweede gele kaart die middenvelder Dennis Meijboom kort daarvoor had gekregen.
Zaterdag in Vierpolders spelen de ploegen wederom tegen elkaar. Om half 1 al. Als Jannick Jesper Lakerveld opnieuw aan banden weet te leggen en zijn ploeggenoten dezelfde onverzettelijkheid tonen als zaterdag, is de kans groot dat NBSVV derdeklasser wordt. Dan zullen de nodige flessen ontkurkt worden. Het is voor Jannick te hopen dat ze dan een paar AA-tjes of flesjes Fanta kunnen vinden. Want bier drinken mag hij nog niet.
