Column Jan Schoonen: David Keijzerwaard (OHVV)

In het profvoetbal wordt bijgehouden welke afstanden voetballers tijdens een wedstrijd afleggen. We krijgen het op teevee onder meer te zien als een speler gewisseld wordt. Hoe ze dat weten? Daar zit een ingenieus systeem achter. Het begint met een heleboel camera’s langs het veld die niet ingezet worden om de wedstrijd in beeld te brengen, maar daar louter en alleen staan om spelers te volgen, iedere seconde, de hele wedstrijd lang. Zo kan er exact bepaald worden hoeveel meters er gelopen worden. In het amateurvoetbal kan dit niet. Daar staat hooguit één camera langs het veld om de wedstrijd in beeld te brengen. Jammer vind ik dat, want zo kom ik nooit te weten hoeveel meters David Keijzerwaard zondag in de wedstrijd tegen Abbenbroek afgelegd heeft. En hem een stappenteller meegeven, dat voetbalt niet heel handig.

Het moeten veel, ontzettend veel meters geweest zijn. David was namelijk altijd in beweging, negentig minuten lang. Waar de bal was, was David. Ik ben diep onder de indruk van zijn actieradius. Je ziet wel eens voetballers die zich verstoppen, die zich even wegsteken omdat ze op hun adem getrapt hebben of even niet meer de puf hebben om aan te zetten. Niks mis mee, want op het niveau waarop David voetbalt, hebben veel spelers de conditie van een wijkagent, om het met de woorden van Wim van Hanegem te zeggen.

David niet. Die heeft de conditie van een marathonloper en de longen van een paard. Vreemd is dat toch wel, want David heeft een zittend beroep. Alle dagen zit hij op het assurantiekantoor van zijn vader Leen achter een bureau hypotheken en pensioenen uit te rekenen. Tenminste, dat neem ik aan. Of is David op het kantoor van zijn pa de loopjongen, de man die de archieven tevoorschijn moet halen en liefst zo snel mogelijk? Dat zou ook kunnen.

Maar ik denk dat het anders ligt. David, die al een jaar of zes in het eerste elftal van OHVV speelt, is een mobiele middenvelder die meer dan één taak heeft. Hij moet het spel ontregelen van de tegenstander, proberen de aanvallen van de tegenpartij op te houden. Het betere stoor- en sloopwerk wordt door zijn kompaan Slavisa Milojevic gedaan, maar David is altijd in de directe nabijheid om te assisteren. David moet ook de gaten opvullen die medespelers achterlaten. Als aanvallers mee naar voor trekken, neemt hij hun posities over. Als aanvallers hun mannetje laten lopen, dan neemt David die taak over. En tot slot moet David, samen met Patrick van Dorp de lijnen uitzetten. Tegen Abbenbroek lukte dat heel goed. Twee keer zette David met een intelligente bal zijn voorhoedespelers aan het werk en dat leverde twee keer een doelpunt op, de 2-0 en de 3-0.

David is een nuttige, zeer bruikbare voetballer, eentje die elke trainer graag in zijn ploeg heeft. Hij klaagt nooit, is erg rustig in het veld, maakt geen smerige overtredingen en loopt fluitend een halve marathon op het veld. Hij heeft zelfs nog adem genoeg om zijn opa vriendelijk gedag te zeggen tijdens de wedstrijd: ‘Dag opa’. Het kan bij de derdeklasser uit Oudenhoorn, waar op dinsdag niemand achter de bar staat in de kantine en de spelers na de training hun consumpties op een blaadje noteren. Betalen doen ze twee dagen later bij Tola, de kantinemevrouw. Mooi vind ik dat, heel mooi. Dat dit kan. Maar vergis je niet. In Oudenhoorn willen ze echt wel winnen. En kampioen worden. David wil dat ook. Die gaat er echt voor. Aan verliezen heeft hij een broertje dood. Hij loopt het snot voor de ogen, elke wedstrijd opnieuw. Hij is altijd, altijd in beweging.

David Keijzerwaard is de perpetuum mobile van OHVV. Zijn vader speelde vroeger 13 jaar lang in het eerste elftal daar, maakte onder andere Martin Klomp nog mee als trainer. David moet in staat zijn dat aantal te overtreffen. En ik denk dat hij nu al meer meters heeft gelopen dan zijn pa.