Tien jaar is hij al elftalleider bij Zuidland, maar nog elke wedstrijd is hij bijzonder zenuwachtig, zo heeft hij mij wel eens verteld: ‘Ik heb het dan niet meer. Dat duurt de hele middag en is pas over na de wedstrijd’. Bij Zuidland weten ze dat al jaren. ‘Arie gaat bloednerveus op de bank in de dug-out zitten, heeft de hele wedstrijd hoofdpijn, vult na afloop het formulier in bij de scheidsrechter, neemt vervolgens een biertje en dan is hij los. Dan begint eindelijk zijn weekend’, weet bijna iedereen op de club.
Wat moet er dan afgelopen zaterdag door Arie heen gegaan zijn, vraag ik me af. De uitwedstrijd tegen de ongenaakbare koploper Smitshoek stond op het programma en daar moet Arie al geen lekker gevoel bij gehad hebben. Maar het zou nog erger worden. Omdat Smitshoek in zwarte broeken speelt, ging Zuidland in het blauwe thuistenue spelen, die voorzorgsmaatregel had Arie al wel getroffen. Zijn zenuwen mogen op speeldagen dan wel door zijn keel gieren, zijn werk als elftalleider blijft hij natuurlijk wel gewoon uitvoeren. De tas met thuistenues had hij dan ook in de kofferbak van zijn auto gedaan, maar toen gebeurde er iets waar bij Zuidland nog vaak over gesproken zal worden.
Even voor 1 uur, toen spelers en trainers al lang op weg waren naar Smitshoek, stond Arie nog altijd op de parkeerplaats van Groot-Nibbeland. Wanhopig was hij. Hij kreeg de kofferbak van zijn auto niet meer open en daar lagen de spullen in die de ploeg die middag hard nodig had. Arie heeft een Renault Megane Cabrio, een stoere, opvallende auto. Maar als je spullen nodig hebt die in de kofferbak liggen, schijnt het soms heel lastig, zo niet onmogelijk te zijn om die bak open te krijgen met het opgevouwen dak en zo. Arie moet in zijn broek gescheten hebben van de zenuwen. Wat hij ook probeerde, met geen mogelijkheid kreeg hij die verdomde kofferbak open.
Ondertussen hadden andere mensen al contact met Smitshoek opgenomen en was al geregeld dat de Slandenaren desnoods in de reservetenues van de thuisploeg konden spelen. Voor de zekerheid werden de eigen zwarte reserveshirts en broeken nog opgehaald en kon Arie dan eindelijk toch op weg. Met de tas achterin. Hij prees zich nog gelukkig, want eigenlijk had hij er eerder die dag ook nog de ballen in willen doen. Goed dat hij dat niet gedaan had.
Op het sportpark aan de Smitshoekse Baan kon Arie niet lachen, ook niet toen ik hem zei dat hij maar rap een normale auto moest kopen. Het was namelijk niet al de tweede keer dat de kofferbak van zijn cabrio kuren vertoonde. De eerste maal was dan wel niet op een wedstrijddag, maar ook toen was het ding met geen mogelijkheid open te krijgen. Vanuit de garage moest een en ander toen ge-reset worden.
Uiteindelijk is alles met de shirts toch nog goed gekomen. Met de welwillende medewerking van arbiter Kuijntjes konden de bezoekers in hun zwarte outfit spelen, alleen keeper Kevin de Kok had een geel shirt van Smitshoek aan.
De wedstrijd was vermakelijk en onderhoudend. De doelpunten waren fraai, vooral die tweede van Stephan Baaij en de actie waarmee Smitshoekaanvoerder Erwin Bravenboer het eerste doelpunt van zijn ploeg inleidde was fenomenaal. Maar het meeste plezier haalde ik zaterdag toch echt uit de avonturen van Arie.
Arie is een moordgozer, iemand die zijn hele ziel en zaligheid in zijn cluppie legt. Dat juist hem op een wedstrijddag technisch malheur aan zijn automobiel moest overkomen, daar had hij vast minder plezier om dan ik.
Haha komt me bekent voor dat de koffer van je auto niet open gaat. 2 jaar geleden Poortugaal tegen Velo gefloten… Bij mij ging dus ook de koffer niet open van mijn BMW 840 Coupe .. Sta je voor lul .. gelukkig kon ik via het ski luik mijn scheidsrechters spullen pakken … En konden toch op tijd beginnen.. wel een rapporteur gehad .. met het slechste cijfer dat ik ooit heb gehad , wat degradatie opleverde 🙁
Arie is als mens een wereld vent en als leider het allerbeste wat een speler maar ook een trainer kan overkomen. Ik hoop voor vvZuidland en voor de Zuidland spelers dat Arie er nog tien jaar aan vast plakt. TOPPER!