Zaterdag 28 november won het keurkorps van trainer coach Ben Hoogwerf met de hakken over de sloot van laagvlieger GGK. Onderschatting, een slechte grasmat, een te laag tempo en bovenal het grossieren in het missen van grote kansen, brak de ploeg bijna op aan de Kanaalweg te Rotterdam.
De technische staf diende voorafgaand aan dit treffen de puzzel voor het samenstellen van de ploeg op te lossen. Want na het missen van linksback Mitchel vd Windt (hamstring) en rechtsback Herve Makuka (hamstring), kon ook na de warming-up centrale verdediger Jan Jaap vd Berg zijn trainingspak aantrekken wegens misselijkheid. Hierdoor diende de defensie in een nieuwe samenstelling aan te treden. Sjoerd Zwaneveld en Robert v Rij kwamen als backs te spelen in een driemans verdediging met een viermans middenveld daarvoor. Lichtpuntje was dat linkerspits Mark Zomervrucht na twee weken weer wedstrijdfit was om zijn rentree te maken. De kansen, dus daar ging het eigenlijk over, en al na 2 minuten kwam Gert Jan van der Veen in scoringspositie voor de keeper welke hij omspeelde om het leder vervolgens in het zijnet te schuiven. Zo ging het nog een tijdje door en waar het minimaal 0-3 à 0-4 had moeten staan, was daar ineens de 1-0 voor GGK dat op links weg was, de kap naar binnen en de schuiver in de korte hoek. Verbazing alom want dit kon toch niet, maar het werd nog erger, al had deze treffer van de Rotterdammers een buitenspelluchtje, de onpartijdige telde hem daar waar hij wel al een keer of 5 DVO terug had gefloten voor vermeend buitenspel???
En zo werd de rust bereikt met een 2-0 voorsprong voor GGK, onterecht qua spelbeeld maar geen Rotterdammer die daarom maalde. Wat er in de Vlaardingse kleedkamer allemaal gezegd is in de rust zal voor de toeschouwers een raadsel blijven. Feit was wel dat de Westwijkers maar 11 minuten nodig hadden om de boel om te draaien, eerst was het Mark Verkade die slinks de keeper verschalkte vanaf de zijkant in de korte hoek 2-1, daarna was de steekbal van aanvoerder Walter Zomervrucht op maat voor spits Gert Jan van der Veen, die dit keer na het omspelen van de keeper wel koelbloedig de gelijkmaker scoorde 2- 2 om vervolgens met het hoofd 1 minuut later de 2-3 en zijn 17e seizoenstreffer op het scorebord te brengen. De opluchting onder de Vlaardingse aanhang was voelbaar langs de lijn, ‘hèhè eindelijk’ zal men gedacht hebben.
Echter ging DVO niet door en bleef men op 2-3 hangen daar waar weer diverse mogelijkheden op een ruimere voorsprong aanwezig waren. Walter Zomervrucht werd getorpedeerd op de rand 16 maar kreeg geel wegens protesteren omdat de scheids de andere kant op floot en center Gert Jan van der Veen kon aanspraak maken op een pingel maar kreeg ook niets van de man in het zwart. Zo bleef het tot het einde billenknijpen want hij zou maar goed vallen voor GGK. Gelukkig had ook de Rotterdamse ploeg alles gegeven op dit zware veld en was de Vlaardingse winst een feit. Terechte winst daar kan geen misverstand over bestaan, maar oh oh wat moest DVO vandaag diep gaan om de 3 punten mee terug te nemen naar Vlaardingen. Wees gewaarschuwd voor mindere opponenten en blijf vooral scherp, ook al verwacht Jan en alleman de winst, niets is zoals het lijkt in het voetbal. Volgende week komt het Delftse DVC naar de Marathonweg voor de laatste wedstrijd voor de winterstop.
