Spelletjes zijn fantastisch. Het plezier vooraf, de adrenaline die door het lichaam giert. Allemaal doen we mee om te winnen, toch?
Het mooie aan spelletjes is dat je allemaal bij nul begint. Na één ronde of na één minuut kan dat soms voorbij zijn. Door pech, door dom geluk; verzin maar de smoes die u uitkomt.
Zo is het ook met voetballen. Je begint allemaal aan een seizoen in de hoop dat aan het einde die ene prijs gloort. Kampioen worden – ik heb het twee keer mogen meemaken – iets mooiers bestaat niet. De rondrit op de platte kar door het dorp, drie straten groot, maar wel het muziekkorps voorop. Gloort de titel niet, dan is er nog altijd dat mooie alternatief: de beker. Hoewel, tegenwoordig is het vooral surrogaat. Sinds de beker in de voorbereiding wordt afgewerkt, beschouwen veel trainers het meer als oefenduels.
Beker
Vroeger – opa vertelt – duurde het seizoen veel korter. Toen was er namelijk geen nacompetitie. En dus was iedereen eind april klaar met de competitie. En nog een maand trainen voor de ‘lol’, daar had niemand zin in.
Uit die behoefte voor meer competitie ontstond het toernooi om de Rotterdamsch Nieuwsblad Cup. Bijna veertig jaar geleden, in 1976, werd de eerste editie gespeeld. Maar liefst 127 van de 140 Rotterdamse voetbalclubs deden mee. Een traditie was geboren. Het evenement groeide en groeide. Op het hoogtepunt, eind jaren ’80, streden 225 clubs verdeeld over drie districten in de wijde omtrek van Rotterdam om de hoofdprijzen.
Instrument
Het was in mijn beleving als mede-organisator niet alleen een prachtig toernooi voor de voetballers. Voor de krant was het ook een geweldig instrument om de sportieve lezer te binden. Niet alleen door de verslagen te publiceren, maar vooral door de lotingen met bekende sportmensen in kantines. Voor de voetballers was het een uitdaging om de finale op Woudestein spelen. Of nog beter, in de Kuip! Neptunus en Capelle hadden ooit het voorrecht om daar een paar duizend liefhebbers te vermaken.
Teloorgang
Maar na de diverse fusies van de organiserende krant kwam de toekomst van het toernooi in het geding. De meeste oorspronkelijke organisatoren waren er niet meer en ook de financiële basis was wankel. De teloorgang van het evenement dreigde toen de krant het plan een jaar op de plank legde. RTV Rijnmond dook in het gat dat was ontstaan. Maar ook onder die vleugels was het evenement geen lang leven beschoren.
Gelukkig stonden de liefhebbers op tijd op. Want dat is waar voetbal om draait: mensen die van het spelletje houden. Dankzij de mannen van VoetbalRotterdam heeft het evenement weer de grandeur van ooit herwonnen. Het toernooi is dood, leve het toernooi!
PS: Het eerste toernooi in 1976 eindigde met de finale Spartaan ’20 – SIOD. Het werd 1-0 door een doelpunt van Piet Verbrugge.
Dit een column uit de VoetbalRotterdam Krant. Klik hier om de krant te downloaden.








Mooi stukje Sjoerd, vlgs mij heeft VV Rozenburg ooit 2x De Rottderdamsch nieuwsblad cup gewonnen in dejaren 70 .