‘Die nummer 23, Jan-nog-wat. Niet normaal zeg!’ Diep onder de indruk zocht Bernissespeler Jeroen Breederland zaterdag na het rustsignaal zijn kleedkamer op. In de eerste 45 minuten had koploper Nieuwenhoorn flink gas gegeven. Het nog puntloze Bernisse was van het veld geblazen. Het scorebord gaf 0-3 als ruststand aan en die had nog aanzienlijk hoger kunnen zijn. Een flink aandeel in die score had aanvoerder Jan Tuitel, die de grote aanjager was van zijn ploeg. Jan was 100 keer aan de bal geweest en 99 keer had hij er iets goeds mee gedaan. Hij was overal op het veld te vinden geweest en had elk duel gewonnen. Hij was constant in beweging, pakte meer dan 30 ballen af, strooide met passes, leverde de voorzet af waardoor Danny Kraijema de 0-1 kon scoren en maakte zelf de 0-2 met een prachtig schot in de winkelhaak. Alleen die ene keer toen hij van 35 meter op doel schoot en de volledig vrijstaande Ferani Gandjapour over het hoofd zag, was niet goed. We zullen dat maar wijten aan overmoed….
Sinds de oprichtingsdatum van de club op 16 september 1974 is er tijdens een competitiewedstrijd in Heenvliet nog nooit zo’n goede voetballer te zien geweest. Ze keken bij Bernisse dan ook hun ogen uit. Niet alleen Jeroen Breederland was onder de indruk van het spel van de 28-jarige Tuitel. Ook vaste kracht Mark Althusius, die noodgedwongen geblesseerd aan de kant bleef, was het spel van de aanvoerder van Nieuwenhoorn opgevallen: ‘Wat een speler, die aanvoerder.’
Jan Tuitel heeft al een mooie loopbaan achter de rug. Hij trapte bij FC Vlotbrug voor het eerst tegen een balletje, verkaste al snel naar Nieuwenhoorn, werd als jong broekie gescout door FC Dordrecht en een glansrijke carrière lag in het verschiet. Die glansrijke carrière kwam er wel, maar niet op (semi)profniveau. Hij speelde weliswaar een aantal wedstrijden in de Eerste Divisie en keerde toen terug naar de amateurs. Hij speelde op hoofdklasseniveau voor clubs als Nieuwenhoorn en Xerxes DZB en sinds het begin van dit seizoen is hij weer terug bij Nieuwenhoorn, dat tegenwoordig op zaterdag in de derde klasse D uitkomt en flink aan de weg timmert. Samen met andere spelers die eerder op een veel hoger plan acteerden, doet hij er bij Nieuwenhoorn alles aan om zo snel mogelijk weer op een aanvaardbaar niveau te voetballen. Met voetballers als Jordy Braber, Sevket Kasaroglu, Jeffrey de Koning en Jan Tuitel in de gelederen is kampioen worden een absolute must, vind ik. Die druk wil ik de ploeg wel opleggen. Nog een jaar in de derde klasse met deze selectie zou namelijk volkomen belachelijk zijn.
Ondertussen is het voor een club als Bernisse genieten geblazen, als je mag spreken van genieten bij een kansloze nederlaag. Maar een speler als Jan Tuitel hebben ze in Heenvliet nog nooit in levenden lijve aan het werk gezien. Het was volledig volgens de verwachting dat Nieuwenhoorn een maatje te groot bleek. Een XXL-maatje te groot. Het werd 0-7. Het had 0-17 kunnen zijn. Niemand die er om maalde trouwens, zaterdag bij Bernisse. De grote nederlaag werd zonder morren geslikt. En dat arbiter Doesburg na een kwartiertje bij de stand van 0-0 een geheide pingel over het hoofd zag na een overtreding op Sem Lissenberg en misschien ook wel een penalty had kunnen geven na een handsballetje van Jeffrey de Koning, ach, dan was het 2-7 geworden, in plaats van 0-7…
Zaterdag moet Bernisse tegen Pernis. Wellicht is een puntje dan wel mogelijk. En Jan Tuitel? Die speelt tegen Victoria ‘04. Ik weet nu al zeker dat hij dan wederom uitblinkt.
Mooie bijdrage Jan, over Jan! Ben blij dat je die scheids van de wedstrijd ervoor op veld 2 niet op de korrel hebt genomen, haha