De finale van de Voetbal Rijnmond Cup, oftewel de Palace Casino Cup, tussen Barendrecht en De Jodan Boys was nog geen 10 minuten aan de gang of hij knalde hem technisch perfect binnen. Met links. Hij stond op de goede plek. De bal was na een corner door de verdediging van Barendrecht weggewerkt en viel pardoes voor zijn voeten. De tweede bal, zoals trainers het zo fraai kunnen verwoorden, was dus voor hem. Hij bedacht zich geen moment en haalde snoeihard uit. De bal verdween in de linkerbovenhoek en daarmee ving een periode aan waarin Barendrecht alle hoeken van het veld te zien kreeg.
Even daarvoor had Melvin Winterberg namens de Barendrechters nog op de paal gekopt, maar in het verdere verloop van de eerste helft voerde De Jodan Boys de boventoon en dat mag best verrassend genoemd worden. Weliswaar is de hoofdklasser uit Gouda een echte ‘Cupfighter’ voor wat betreft de Palace Casino Cup (VoetbalRijnmond Cup), want het stond al voor de derde keer in vijf jaar in de finale, maar zaterdag op het kunstgrasveld van SV Charlois was Barendrecht de tegenstander. Die ploeg eindigde dit seizoen als vierde in de topklasse en dat is voorwaar geen misselijke prestatie. Tegen Barendrecht zouden de Boys dan ook kansloos zijn, zo vermoedde ik. Het zou voor de topklasser de laatste wedstrijd zijn waarbij trainer Jack van den Berg op de bank zou zitten en zijn voetballers zouden hem graag met een prijs willen uitluiden. Het liep dus allemaal anders. Het was De Jodan Boys dat de klok sloeg. Een hoofdrol was daarbij weggelegd voor de maker van de 0-1, de 25-jarige Mo Bellahcen.
Stijflinks is hij. Elke pass, elke balcontrole; hij doet het allemaal met links. Zelfs het kleinste tikje. Maar een chocoladebeen is zijn rechter echt niet, want die ene keer dat hij de bal met zijn andere been beroerde, zette hij met een vlijmscherpe steekbal Ahmed el Azzouti vrij voor de keeper. El Azzouti werd afgevlagd voor buitenspel, maar dat moeten slechts millimeters geweest zijn. Op dat moment stond het trouwens al 0-2, want El Azzouti had alert gereageerd toen een verraderlijk afstandsschot van Mitchel Heerkens van de lat terugstuitte. De beweeglijke, nooit aflatende spits tekende kort daarna de 0-3 aan en de stand werd voor Barendrecht nog desastreuzer toen voor rust ook Jorn van Lunteren nog doel trof.
0-4. Barendrecht werd een helft lang overlopen door een ploeg die scherp en gretig was, fysiek tiptop in orde bleek en een spelopvatting had om van te likkebaarden. Alle spelers joegen overal op het veld massaal op elke bal. Ze zetten meteen druk, al ver op de vijandelijke helft. Geen enkele Barendrechter kreeg ook maar een halve seconde de kans om even na te denken. Dat moeten de mannen van Jack van den Berg in de topklasse gewend zijn, denk je dan, maar De Jodan Boys deed het zaterdag heel slim. Het was er op en er over. Met z’n allen. Elke keer weer. Samen jagen op de bal, samen opstomen naar het doel aan de overkant maar ook allemaal samen in het verweer op de momenten dat de tegenstander de bal had. Alles klopte zaterdag die eerste helft bij de ploeg uit Gouda. Sturing aan het geheel gaf vooral Mo Bellahcen, een heerlijke voetballer.
Op het kunstgras van SV Charlois kwam hij prima uit de verf. Niet gek als je weet dat hij ook een begenadigd zaalvoetballer is. Een egale ondergrond moet hem op het lijf geschreven zijn. Hij is constant in beweging; geen moment staat hij stil en als zijn ploeg in balbezit is, is hij altijd de eerste speler die vrij staat, de eerste speler die aanspeelbaar is. Als hij zelf de bal niet van een tegenstander afgepakt heeft, tenminste. Eenmaal in balbezit, doet hij met zijn fabelachtige linkerbeen het ene moois na het andere.
De Jodan Boys is een goede ploeg met een stel goede voetballers. Mo’s ploegmaat Ahmed el Azzouti scoorde twee maal en was de hele wedstrijd super gevaarlijk. Aanvoerder Leroy Brank deed weinig verkeerd, keeper Marvin Straver had een paar fraaie reflexen in de tweede helft, toen Barendrecht nog even aanzette. Mitchel Heerkens heeft een mooie trap in de benen. En iedereen had longen als een paard. Maar het meest van al kon mij toch Mo Bellahcen bekoren. Hij is een voetballer waarvoor je naar een wedstrijd gaat. Volgend seizoen speelt hij nog steeds bij De Jodan Boys. Als hij met zijn ploeg in de buurt is, ga ik kijken.
Dit is de laatste column van dit seizoen. Als straks de bal weer gaat rollen, ben ik weer terug op deze plek. In de tussentijd: fijne vakantie allemaal en bedankt voor jullie aandacht.
