Column Jan Schoonen: Mike Kortsmit (Botlek)

Zaterdag in Ouderkerk aan den IJssel heb ik voor het eerst in lange tijd Mike Kortsmit weer eens mogen bewonderen. In de laatste competitiewedstrijd van Botlek, uit bij Spirit, had de 28-jarige aanvaller uit Spijkenisse een basisplek. Dat was lang, heel lang geleden. Als hij er niet bij is doet me dat altijd een beetje verdriet, want Mike te zien lopen is een lust voor het oog. Ik ken geen speler met een vreemdere motoriek. Mike loopt over een grasveld alsof hij zich in het water bevindt. Alsof hij aan het aquajoggen is. Met zijn immer zwaaiende armen lijkt hij niet bestaande golven van zich af te duwen en de passen die hij al schommelend zet, bezorgen je ook nog eens een gevoel van zeeziekte. Komisch om te zien allemaal. Maar vergis je niet, Mike kan heus wel ballen. Zaterdag tegen Spirit was hij de beste van het veld.

Spirit-Botlek was een heerlijke partij voetbal. Er ging heel veel mis, vooral in de defensies, maar omdat beide ploegen alleen maar gebaat waren bij 3 punten kon dat met die belangen haast niet anders. Het ging zaterdag nog ergens om in Ouderkerk. Spirit had bij winst een grote kans de derde periodetitel binnen te rijven en Botlek had de punten hard nodig om nacompetitie te ontlopen, maar zou dan nog afhankelijk blijven van de verrichtingen van Strijen en Lombardijen. Hoe zou dat gaan aflopen?

Binnen 20 seconden stond de 1-0 al op het scorebord. De verdediging van de bezoekers zag de opgekomen Bjorn Zierts over het hoofd. Die trapte de bal voor en Mark van Dam kon ongehinderd binnentrappen. Botlek werd onder de voet gelopen, maar was desondanks met een paar uitbraken zelf ook heel gevaarlijk. Die ene keer bijvoorbeeld toen John Ackon op rechts aan de haal ging en voorzette op Mike Kortsmit, die als een duvel uit een doosje bij de tweede paal opgedoken was. De voorzet van Ackon was iets te scherp en Mike trapte de bal in het zijnet. Een paar minuten later was het wel 1-1. Alweer stond Mike op de juiste plek. Vanaf dat moment ontspon zich een heerlijke partij voetbal, die alle kanten op kon. Elke aanval leverde gevaar op en de meest waanzinnige taferelen waren te zien voor beide doelen. Neutrale toeschouwers kwamen volop aan hun trekken en dat er af en toe hevige flaters werden geslagen, mocht de pret niet drukken. Mijn pret in ieder geval niet.

Spiritspeler Marc van der Zee hielp een grote kans om zeep door over te knallen, even later schoot diezelfde speler op de paal om in de 34e minuut scoorde dan toch te scoren. Knullig uitverdedigen van Jordy de Winter werd afgestraft met een fraaie volley in de winkelhaak. Kevin van Vliet en Bjorn Zierts waren dichtbij een derde Spiritgoal, maar het was Mike Kortsmit die Botlek alweer op gelijke hoogte bracht. Hij scoorde weliswaar niet zelf, maar zette met een fabelachtige steekbal John Ackon voor de goal en die prikte de bal binnen.

In de tweede helft ging het op deze manier verder. Er werden grote kansen om zeep geholpen, Spirit kon zelfs niet scoren met slechts één verdediger op de doellijn en de keeper spartelend op de grond en toen zette Mike John Ackon alweer vrij voor de goal: 2-3. Daarna miste Eric Jansen nog een penalty namens de thuisploeg – je kunt ook zeggen dat Botlekkeeper Kevin Rijsdijk die strafschop keerde – en na nog wat hachelijke situaties voor beide doelen was het tegen half 5 plots afgelopen.

SC Botlek was drie punten rijker, maar omdat zowel Strijen als Lombardijen elders punten pakten, werden de bezoekers alsnog veroordeeld tot de nacompetitie. Spirit greep naast de derde periodetitel. Heel sneu allemaal, maar ik heb een kostelijk middagje gehad, waarin veel te genieten viel. Het meest nog van Mike Kortsmit, de voetballer met de motoriek van een gewonde reiger, die een neusje heeft voor de juiste plek en het juiste moment. Mike scoorde de eerste treffer en zette met lepe steekballen meerdere keren de speersnelle John Ackon alleen voor keeper Bastiaan Haasnoot. John scoorde twee keer. Hij had het op aangeven van Mike vier keer kunnen doen. Zaterdag speelt Mike met zijn ploegmaten in en tegen Rozenburg. Ik ga er heen, speciaal voor hem.