‘Geschenk van God’. Het is de betekenis van zijn achternaam en als je hem op het voetbalveld bezig ziet, kan je met een beetje goede wil die associatie wel maken. Ruperto Dorothea, de vleugelspeler van Spijkenisse te zien voetballen brengt je namelijk op hemelse gedachten. De jongen heeft immers bijzondere capaciteiten, vaardigheden die je in het moderne voetbal bij niet veel spelers meer ziet. Hij is van een uitstervend ras. Ruperto zoekt altijd zijn tegenstander op en probeert die te passeren, wat hem vaak nog lukt ook. Hij is speersnel, heeft een paar leuke passeeracties in huis en mag die van Peter Wubben, zijn trainer nog tonen ook. Waar zie je dat vandaag de dag nog? Om hem daarom een geschenk van God te noemen gaat me een beetje ver, maar ik kan wel in vervoering raken als ik hem bezig zie.
Zijn kwaliteiten zijn kennelijk meer mensen opgevallen, want zaterdag tijdens de uitwedstrijd tegen Deltasport kwam een scout van Rijnsburgse Boys op het Vlaardingse sportpark Broekpolder speciaal voor hem kijken. De man wond er geen doekjes om. Zijn club raakt aan het einde van dit seizoen een aantal spelers kwijt aan Quick Boys en hij was naarstig op zoek naar aanvulling van de selectie. ‘Mag ik even zien’, vroeg hij toen ik in de kantine samen met een maat van me het in de bestuurskamer van Deltasport verkregen wedstrijdformulier stond te bekijken. ‘Ah, ik weet het al’, zei hij na een korte blik op het papier geworpen te hebben: ‘Nummer 8 en nummer 11.’ Stefano Zevenbergen en Ruperto Dorothea dus. Zo’n vraag van een wildvreemde roept meteen een weervraag op natuurlijk. ‘Mag ik weten waarom je dat vraagt’, vroeg ik hem dan ook. En toen brandde de man los. Hem was ter ore gekomen dat er bij Spijkenisse een paar leuke voetballers rondliepen en als scout van Rijnsburgse Boys is hij altijd op zoek naar versterking. Stad en land rijdt hij af. Vandaag was hij speciaal naar Vlaardingen gereisd om onder meer Dorothea bezig te zien. Hij moet met een positief rapport huiswaarts gekeerd zijn. Ruperto had het zaterdag namelijk op zijn heupen. Keer op keer flitste hij voorbij rechtsback José dos Reis en stichtte aldus voortdurend gevaar in de defensie van Deltasport. Uit een voorzet van hem knalde Julien Gret op de paal en hij lag ook aan de basis van een kopbal van Ivan Divkovic die door een Vlaardingse verdediger maar net van de doellijn getrapt kon worden. Vooral door zijn spel was Spijkenisse 45 minuten lang de bovenliggende partij, maar tot doelpunten leidde dat niet, hoewel de ploeg er een paar keer dus akelig dichtbij was. Vlak voor rust sloeg de thuisploeg toe bij de eerste de beste mogelijkheid die ze kregen. De buitenspelstaande Jardao Pattinama liet een diepe bal passeren die door Emre Er werd opgepikt en achter doelman Dyron Bijl geknald werd. Het was een fikse tegenvaller voor Spijkenisse, dat gezien de stand op de ranglijst moest winnen om mee te blijven doen om het kampioenschap in de eerste klasse B.
De tweede helft was het hetzelfde liedje. Dorothea, gezegend met nog krommere benen dan die van Wim van Hanegem, zorgde weer doorlopend voor gevaar en kon alleen maar afgestopt worden met overtredingen. De verdedigers van Deltasport grepen resoluut en bikkelhard in. Er was geen doodschop bij, maar keer op keer werd Ruperto tegen de grasmat gewerkt. Zo haalde de thuisploeg de angel uit de aanval van de Spijkenissers, dat ook na de tweede gele kaart voor Delrencio dos Reis met 10 man bleef aandringen. Tot echt uitgespeelde kansen leidde het niet, hoewel een kopbal van invaller Runell Martes door keeper Tobias Duifhuisen achter de doellijn gekeerd werd. Het ontging de goed leidende scheidsrechter Rembrand Duindam.
Uiteindelijk werd het 2-0 door een doelpunt van Martin Hofstee vlak voor tijd en zo bleven Ruperto Dorothea en zijn ploegmaten met lege handen achter. Het ontbrak Spijkenisse zaterdag aan een duivel, een killer in de spits. Bruikbare ballen van Dorothea waren er genoeg, vooral in de eerste helft, maar goals leverden die dus niet op. De scout uit Rijnsburg moet zijn boekje hebben volgeschreven. Negentig cent de kilometer reiskostenvergoeding en een paar honderd euro voor elk punt; het zijn aanlokkende voorwaarden om bij Rijnsburgse Boys te gaan voetballen. Of Dorothea dat aankan? Of hij een geschenk van God zal worden voor de zaterdagtopklasser? Dat weten ze alleen in de hemel.
{loadposition ads}
