Een beetje nostalgisch ben ik wel. Zo kan ik net als Rene van der Gijp het nieuwe shirt van het Nederlands elftal verfoeien en voetbalschoenen moeten ‘gewoon’ zwart zijn. Ouderwets mag je me noemen, inderdaad, maar ik heb de tijd nog meegemaakt dat alle keepers nummer 1 achterop hun trui hadden staan en dat spelmakers als Maradona, Willem van Hanegem, Günther Netzer en meer van dat soort lieden met een buitengewoon spelinzicht en een fabelachtige trap, veelal in hun linkerbeen, met shirtnummer 10 speelden. Tegenwoordig is alles anders. Ik heb keepers gezien met de nummers 23 en 99, schoenen hebben vandaag de dag alle kleuren van de regenboog en bij vv Brielle heeft Gijs van den Ende het shirt met rugnummer 10. Dat mag, maar als je de wedstrijd Rozenburg-Brielle gezien hebt, dan is er bij de Briellenaren maar eentje die nummer 10 mag dragen: Brian Smits. Maar die heeft dan weer nummer 8. Soms snap ik er helemaal niks van.
Van den Ende scoorde zaterdag een bekeken doelpunt en speelde zeker niet slecht, maar de nummer 10 van Brielle was het niet die de lijnen uitzette. Dat was Brian Smits. Wat een voetballer! De wedstrijd was nog geen minuut bezig of het was al code rood in het doelgebied van de Rozenburgers. Doelman Wilfred Poleij kon met een uiterste krachtinspanning nog maar net een doelpunt voorkomen en de aanstichter van dat gevaar was de nummer 8 van Brielle. Het was uitstel van executie. Nog geen vijf minuten later was het wel 0-1 door Jesper Lakerveld, die door Brian met een steekbal alleen voor de keeper was gezet. Brian was de grote animator van een elftal dat zaterdag een grootse wedstrijd speelde. Alles klopte. Keer op keer werden spelers de diepte ingestuurd en telkens gebeurde dat door Smits, 18 jaar oud nog maar en dus feitelijk nog een tweedejaars A-tje.
Vorig jaar maakte Brian al zijn opwachting in het elftal van trainer Steef Buijs. Onstuimig was hij toen nog, een tikkeltje wild. Hij pakte veel te veel gele kaarten, maar dit seizoen doet hij het anders. Van die kaarten heeft hij kennelijk veel geleerd. Dit seizoen staat hij op twee keer geel. Hij is dus geen ongeleid projectiel meer. Nu doet hij alleen waarin hij goed is. Vorige week krulde hij tegen Oude Maas nog een vrije trap in de bovenhoek en zaterdag stond hij aan de basis van vrijwel elke aanval van de Briellenaren. Zelf was hij altijd aanspeelbaar door iedere keer weer de juiste plek op het middenveld te kiezen. Om met de woorden van Louis van Gaal te spreken: ‘Brian Smits las de wedstrijd perfect.’ Eenmaal in balbezit, wist hij al waar de bal heen moest. Steevast transporteerde hij het leer in één vloeiende beweging de diepte in, waar Jesper Lakerveld en Timo Blom de gaten al ingedoken waren. Telkens weer kregen zij de bal perfect aangespeeld en zo ontstond menig doelgevaar. Het was een wonder dat het bij rust nog maar 0-1 was.
In de tweede helft was het van hetzelfde laken een pak. Nog steeds was Brian Smits de architect van Brielle, de nummer 10, hoewel hij dus met nummer 8 op zijn shirt rondloopt. In de 72e minuut stuurde hij met links Jesper Lakerveld opnieuw de diepte in en toen was het wel raak. Zijn beste moment van de wedstrijd leverde geen doelpunt op, maar dat had evengoed wel het geval kunnen zijn. Aan de zijkant van het veld, halverwege de eigen helft ontfutselde Brian een Rozenburger de bal. Hij deed dat op volle snelheid met een simpele terughaalbeweging van zijn voet. Binnen een seconde was hij omgedraaid en had hij met zijn linkerbeen de bal naar Jesper verstuurd. Het ging zo snel dat als je met je ogen had geknipperd, je het niet gezien had. De bal kwam net niet aan, maar het was Brians mooiste actie zaterdag. Voor een onpartijdige toeschouwer zoals ik was het spel van Brian een lust voor het oog. Achttien jaar en dan al zo goed. Zonder Gijs van den Ende te kort te willen doen zou Brian Smits het shirt met nummer 10 moeten dragen.
Het schijnt dat hij door hoger spelende ploegen als Nieuwenhoorn al opgemerkt is. Afgaande op de wedstrijd van zaterdag zou het me niks verbazen als hij al bij Feyenoord in beeld is. Zoveel beter zijn Clasie en Vilhena namelijk niet en met rugnummer 10 speelt daar Lex Immers. Ik zou het wel weten.
{loadposition ads}
