Een eventuele profcarriere lag in het verschiet voor PFC’er Andrew Heijboer. Een verkeerde keuze en blessures hebben ervoor gezorgd dat Heijboer momenteel uitkomt op 2de klasse niveau bij PFC. Na de recente blessures is Heijboer hier echter al best tevreden mee. ,,Mario Been wilde mij in de jeugd twee jaar lang naar Excelsior halen. Ik verkoos er echter voor om op een hoger niveau bij NAC A1 te blijven spelen. Het reizen werd me teveel en ik besloot toch naar Excelsior te gaan. Helaas werd Mario Been op dat moment assistent-trainer bij Feyenoord. Ik heb Mario Been later nog gesproken en die vertelde me dat die het echt in me zag zitten.”
Heijboer, momenteel werkzaam bij Eneco als Technisch Administratief Medewerker in Mijnsherenland, heeft ondanks dat die het ook relativeert dat het keuzes zijn, spijt. ,,Ik vind het nog steeds jammer. In het begin vond ik het ook echt moeilijk om mensen te zien spelen op tv waar je nog mee hebt samen gespeeld. Nu heb ik dat niet meer en probeer vooral veel jonge jongens duidelijk te maken dat ze er vol voor moeten gaan. Het is immers niet voor veel jongens weggelegd.”
Niet alleen een verkeerde keuze bepaalt natuurlijk de rest van je loopbaan. Ook via een omweg had het nog bereikt kunnen worden. Blessures gooiden echter roet in het eten en deden Heijboer steeds verder afzakken. ,,Ik ben via SC Feyenoord naar hoofdklasser Zwart-Wit’28 gegaan. Hier kreeg ik te maken met het verrekken van de hamstrings en onstonden er scheurtjes in. Ik heb toen besloten lager te gaan spelen en kwam uit bij Poortugaal in de tweede klasse. Ook hier bleef ik last houden van de hamstrings en ben nog een tree lager gaan spelen bij Hellevoetsluis. In de derde klasse draaide Heijboer een goed jaar maar werd de zondagafdeling opgeheven.”
Na dit seizoen had Heijboer de keuze tussen PFC en Nieuwenhoorn. ,,Ondanks dat ik het hoogst haalbare wil halen uit mijn carriere heb ik toen toch gekozen om naar PFC te gaan. Omdat mijn hamstrings een gevoelig onderdeel waren wilde ik niet van de derde klasse naar de eerste klasse. Inmiddels speel ik dus voor het tweede seizoen voor PFC.”
In zijn eerste seizoen deed PFC nog mee voor de titel. Deze ging in de slotfase van de competitie aan haar neus voorbij. Dit seizoen waren de ogen dus gericht op PFC. Voorlopig draait het nog niet al te best want er zal de laatste weken nog keihard moeten worden gestreden om een periodetitel. ,,Vorig seizoen deden we eigenlijk onverwachts mee voor de titel. In de nacompetitie kregen we te maken met teveel blessures en schorsingen.”
Ook dit jaar lijken blessures roet in het eten te gooien. ,,Ook dit jaar hebben we inderdaad te maken met veel blessures. Ook gaan de kansen er wat moeilijker in en komt er dus meer druk te liggen op de verdediging. We zullen er echter alles aandoen om een periode te pakken en dat zal niet makkelijk worden.”
Op de vraag of Heijboer stiekem toch niet droomt om weer een stap hoger te spelen, is de speler reeel. ,,Ik zou liegen als ik zou zeggen dat ik nooit meer hoger wil spelen. Het is geweldig om wedstrijden in de hoofd- of eerste klasse te spelen. Maar het is gewoon moeilijk om te zeggen omdat ik erg voorzichtig ben met me hamstrings.”
{mosbanner}
