Column Jan Schoonen: Jeffrey Duijnstee (Brielle)

0

De warming up van de spelers voor de wedstrijd Brielle-VVGZ werd begeleid door muziek. Bij de meeste clubs is die muziek niet om aan te horen, maar bij Brielle zaten er zaterdag een paar hele leuke nummers bij. Toepasselijke nummers ook. Zo klonk er Ode to my Family van de Ierse rockband The Cranberries. Het zou zo maar uitgekozen kunnen zijn voor Jeffrey Duijnstee, want getuige berichten in de sociale media zit die thuis op een zonnetje sinds de geboorte van zijn dochtertje Liv. Een ander nummer dat uit de luidspeakers schalde was Ziggy Stardust van David Bowie en ook dat was een toepasselijk nummer voor Jeffrey Duijnstee. Bowie was een paar jaar namelijk Ziggy Stardust, de fictieve hoofdpersoon uit zijn liedje en in die tijd wist niemand of ze nu te maken hadden met Bowie of met de rol die hij speelde.

Het is misschien een beetje vergezocht, maar dat heb ik ook met Jeffrey Duijnstee. Al jaren. Niet buiten de lijnen trouwens, want Jeffrey is een vriendelijke gozer die altijd voor je klaar staat en nooit moeilijk doet. Maar in het veld zijn er twee Jeffrey’s Duijnstee. Er is de spits Jeffrey Duijnstee en er is de aanvallende middenvelder Jeffrey Duijnstee en ik weet nooit aan wie ik de voorkeur geef als ik een wedstrijdje van hem zie. Zaterdag tegen VVGZ ook weer.

Door zijn nieuwe trainer Stanley Rieborn was hij als centrumspits opgesteld en dat deed diens voorganger bij Brielle Ben Spork ook atijd. En Peter Wubben bij Spijkenisse en Tom Larssen bij Zuidland eveneens. Zij werden allemaal op hun wenken bediend, want Jeffrey betaalde immer terug met een massa doelpunten. Al die goals; al Jeffrey’s trainers kunnen het onmogelijk verkeerd hebben gezien.

En toch weet ik niet of hij wel een spits is.

Tegen VVGZ prikte hij zijn gebruikelijke goaltje weer mee. Vlak voor rust reageerde hij attent toen de meer dan voortreffelijke VVGZ-keeper Maarten Vintges een inzet van dichtbij van Marvin Godschalk keerde maar niet klemvast kon krijgen. Een echte spitsengoal hoor ik u al zeggen en dat was het ook. Op de juiste plek staan en genadeloos toeslaan; Jeffrey Duijnstee kan het als geen ander.

Tegen VVGZ was hij vaak aan de bal, maar niet erg gelukkig in zijn combinaties. Hij legde veel ballen af, de meeste met zijn borst, maar medespelers bereikte hij slechts zelden in de kleine ruimte. De defensie van VVGZ was attent, zat er boven op en had er vaak een voetje tussen zitten. Op de momenten dat Jeffrey zich iets uit de spits liet terugzakken ging het anders. Heel anders. Op die momenten was hij levensgevaarlijk. Minstens 6 keer zette hij met een steekpass een ploeggenoot vrij voor de keeper of stuurde een medespeler de vrije ruimte in en al die 6 keer was het meteen alarmfase 1 bij VVGZ achterin. Als aanvallende middenvelder is Jeffrey dus minstens net zo gevaarlijk dan als spits. Begrijp me goed. Jeffrey is als spits een hele goede voetballer. Overal heeft hij gebracht wat er van hem verwacht werd en bij de meeste ploegen zelfs meer dan dat. Met zijn doelpunt tegen VVGZ heeft hij er in de 3 jaar bij Brielle tot nu toe al weer 44 gemaakt. Maar met zijn hele slimme steekpassjes vanaf het middenveld is hij evenzeer van grote waarde voor de ploeg. Het is daarom dat ik me al jaren de vraag stel of hij nu een spits is, of toch een middenvelder. Is het Ziggy Stardust of is het toch David Bowie? Jeffrey Duijnstee is gewoon een hele goede voetballer. Jammer alleen dat hij met zijn steekballetjes nooit zichzelf kan bereiken. Als dat mogelijk was had hij bij Brielle in 3 jaar tijd nog veel meer doelpunten gemaakt.

Gerelateerde Artikelen
DELEN

LAAT EEN REACTIE ACHTER